Średnie opady deszczu na pustyni to ok. 250 mm na rok, ale np. w okolicach Asiut w środkowym Egipcie deszcz pada raz na 20 lat. Mimo suchego, gorącego klimatu na pustyni istnieje życie. Botanicy znaleźli wiele gatunków roślin, które potrafią przetrwać w takich warunkach.

Najbardziej rozpowszechnione drzewa to tamaryszek oraz akacja, której system korzeniowy potrafi być kilkakrotnie większy niż samo drzewo. W ten sposób akacja czerpie wodę z podziemnych źródeł. Roślina daje jadalną żywicę, którą w okresie głodu nie gardzili i ludzie. Zwierzęta odżywiają się liśćmi i gałęziami, a z jej drewna Beduini wykonują siodła wielbłądzie. Sok z akacji służył też do produkcji tzw. gumy arabskiej, a ta z kolei była spoiwem w połączeniu z wodą w tuszu, którym starożytni pisali na papirusach. Drzewo o białej korze rosnące głównie u podnóży gór to moringa peregrina. Od IV w p.n.e. z jej nasion uzyskuje się olej o nazwie samna. Miał on podobno nie jełczeć i dawniej sprzedawany był kobietom z wyższych klas, które chciały przybrać na wadze, a nie gustowały w kruszonych karaluchach. Peptydy z nasion moringi stosuje się do dziś w kremach natłuszczających. Nasiona można kupić na bazarach pod nazwą habba ghalia.  Kora drzewa dostarczała wodoodpornego barwnika do ubrań. Jedynym drzewem iglastym jest jałowiec fenicki – występujący zwłaszcza w wyższych partiach gór Synaju – do obejrzenia w ogrodach Klasztoru św. Katarzyny. Występujące w górach krzewy kaparu mają owoce, których Beduini używają do przygotowania potrawy z mlekiem. Szczególna cechą kaparu jest to, że nie korzysta z wody gruntowej, a tylko z osiadającej wilgoci z powietrza. Owoce melonu colocyntis vulgaris Egipcjanie od wieków suszą i używają jako środka przeciwreumatycznego. Kolczaste krzewy, z błękitnymi kwiatami to powój convolvulvus.  Strączkowate owoce ma senes ostrolistny używany przez Beduinów jako środek przeczyszczający. Poganek rutowaty ma małe brązowe nasiona, które na bazarach wschodu sprzedaje się zamiast haszyszu ze względu na silne właściwości halucynogenne. Owoce biedrzeńca – czyli anyżku od starożytnego Egiptu służyły jako lek na impotencję.

 

( źródło: e-sharm.pl)